ميگي هرچي بود تموم شد نميخواي منو ببيني

         روزاي خوبمون انگار همه از ياد تو رفته              

                              روبروت گريه نکردن نميدوني که چه سخته

                      تو که جاي من نبودي وقتي خنده هاتو ديدم

                   وقتي آخرين کلامو از صداي تو شنيدم

نه تو اوني که ميگفتي من برات يه عشق تازم

فکرشم نکرده بودم اينجوري به تو ميبازم

---

یک دنیا حرف برای تو دارم ، یک دنیا پر از حرفهای نگفته،یک دنیا پراز بغض های نشکفته.با منی،هر جا و اینک آمده ام تا مثل همیشه سنگ صبور روزهای دلتنگی ام باشی!دلم به وسعت یک آسمان تیره غمگین است .صدایی نیست،مأوایی نیست، حتی سایبان روزهای دلتنگی نیز دیگر جوابگوی دلتنگی هایم نیست.من آمده ام اینجا،کنار دلواپسی های شبانه ات،‌کنار شعله ور شدن شمع وجودت،اما نمی دانم چرا دلم آرام نمی گیرد.دلم گرفته،دلم سخت درسینه گرفته،با تمام وجود تو را می خوانم؛از تو چیزی نمی خواهم جز دریای بی ساحل وجودت را،جز دستهای مهربانت را،جز نگاه آرامت را که دیرزمانی است در سیل باد بی وفای زمانه گم کرده ام.هر شب حضورت را در کلبه خیال خویش می آورم، وجودت را با تمام هستی باقیمانده در نهانخانه قلبم نهان می کنم،چشم هایم را باز نمی کنم تا شاید بتوانم تصویرت را بر روی پلک های بسته ام حک کنم،اما باز هم جای تو خالی است.شاید اگر جای تو بودم؛کمی،فقط کمی برای مرگ تدریجی نیلوفرهای خاطره اشک می ریختم،شاید اگر جای تو بودم؛طاقت دیدن چشم های خیره و خسته ات را نداشتم،شاید اگر جای تو بودم؛بلور بغضم را با تلنگری آسان می شکستم تا بدانی،دستهایم تنها سنگ سردِ خانه ات را احساس می کننداما بدان یاس های سپید احساس مان هنوز گرم گرم اند.به خدا دیگه کم اوردم.هر روز ببنمت ولی نمی توانم حرفی به زبان بیا ورم.به جز سلام علیک کردن اگر هنوز گرمی دستانم را توی دستانت احساس می کنی.یا که سری توی شونت بود گریه می کرد.بیاد بیار.اگر از تیه قلبت یه زره احساس وجود داره بدون که من هنوز منتظرت هستم... 

گريه کن جداييا ما رو رها نمي کنن                                                 
آدما انگار براي ما دعا نمي کنن                    
گريه کن حالاحالا از هم بايد جدا باشيم          
بشينيم منتظر معجزه ي خدا باشيم
گريه کن منم دارم مثل تو گريه مي کنم
به خداي آسمونامون گلايه مي کنم                                                      
گريه کن واسه شبايي که بدون هم بوديم                                    
تنهايي،براي سنگيني غصه کم بوديم              
گريه کن،سبک ميشي،روزاي خوب يادت مياد            
گرچه تو تقويمامون نيستن اون روزا زياد
گريه کن براي قولي که بهش عمل نشد
واسه مشکلاتي که،بودش و هست و حل نشد
توي باروني ترين ثانيه حرفاتو بزن
گريه کن تاآينه شه،باز اون چشاي روشنت.واسه موندن لازمه،فداي گريه کردنت

---

روزهای خوب می روند روزهای بدتر به سراغ ادم می ایند .من این همه خوبی براش کردم حتی از جونم براش مایع گذاشتم حالا می بینم این طوری جوابم را می دهد یک طوری حرف می زنه که هیچ وقت من را ندیده ونمی شناسه خدایااین رسمش نیست با همه بچه حرف وشوخی خنده می کنه وقتی به من می رسه اخم به ابرو می اوره خیال می کنه که من با ان دشمنی دارم.خودش این را خوب می دونه که من چقدردوستش دارم من تمام سعی ام بوده که از من ناراحت نباشه .ولی با یک حرکت بچه گانه ازدستم دل گیروناراحت شد وحالا مارا می بینه خیال می کنه من دشمن فردی ان هستم خدا خودش خوب می دونه که من خیلی دوستش دارم به قول خودش دوستی ما احساساتی است.من نمی دونم این احساساتی که می گه یعنی چه.ولی چه کنم که وقتی عاشق تو شد هیچ کاری نمی شه کرد ونمی توانم تو را فرا موش کنم.وقتی ما با هم اشنا شدیم این حرف ها را با هم نداشتیم هر چه بین من وتوبود به تفاهم می رسیدیم.خدایا کاشکی همه چیز به روز اول برمی گشت .

می خواهم سکوت بغض کرده ی گلویم را بر برگ این خاطرات شکسته به باریدن درا ورم همه تنها سکوتم را می بینند کسی از دل خسته ام خبر ندارد از دروغ وریا این روز گار چه گویم که دل  پری از اسمان دارم چو نوبت من است نمی بارد  .دریا ی طوفانی دلم را به دست سرنوشتش سپردم جز ضربه های سهمگین بر صخره ی دلم وشکستن  شیشه ی صبرم وبی طاقتی دلم چیز عایدم نشد.تو بگو من با تو چه کردم؟که این رفتار را با من انجام می دی .اخه بگو من با تو چه کردم .

---

و مرا می فهمی.من تو را می خواهم و همین ساده ترین قصه ی یك انسان است.
تو مرا می خوانی من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم و تو هم می دانی تا ابد در دل من خواهی ماند.

چی بگم؟دیروز انقدر ناراحت بودم که نمیدونم اینجا چی بگم. یکی از دلایلی که بعضی وقتا ترجیح میدم سکوت کنم هم همینه.اینکه میریزم به خودم هم وقتی میبینم با حرفام غمگین میشوی.اما باور کن دیروز دیگه داشتم خفه میشدم مخصوصا اینکه برای همیشه غمت تو دلم میمونه حتی اگه دیدی از ته دل میخندم فقط جلوی بچه ها کم نیارم برای همین می خندیدم نمی دونی که توی دلم چه خبره.دیروز مثله روز های قبل رفتم بیرون وخاطرتی یادم امدم که شاید باور نکنی فقط گریه روی چشمام بود.حتی یکی از عابر بر گشت به من گفت اتفاقی افتاده گفتم نه چیزی نیست.خیلی سخته جدایی .فقط دارم بهت میگم دارم داغون میشم .دیگه روحیه هیچ کاری را ندارم .به جزغصه .

---

این روزها بااینکه تو ظاهر قضیه دور و برم شلوغه و شاید آدمای زیادی دور و برم هستند اما خیلی احساس تنهایی می کنم!احساس تنهایی ازاینکه کسی کنارم نیست تا هم بهم آرامش بده و هم حرفمو بفهمه!.احساس تنهایی از اینکه با کسی راحت درد دل کنم!شاید اگه خیلی ها ظاهر زندگی منو ببینن به حالم غبطه بخورن!ما نمیدونن از درون درب و داغونم!

در میان اشک نومیدی رهی.  خندم از امیدواری های دل

آسمان هم با من همدردی می کند.هر شب برای اینکه نشان دهد در غم من شریک است جامۀ مشکین خود را می پوشد.اما برای اینکه امید را در دلم زنده نگه دارد نگین هایی به لباسش آویخته و سنجاق سینۀ بزرگ و درخشانش را در معرض دیدم قرار می دهد.آری.امشب آسمان درست روبه رویم ایستاده.سنجاق سینه اش را به طور کامل و نه هلالی شکل میبینم.به من لبخند میزند و امید را در دلم روشن می سازد.

 

 همچو نی می نالم از سودای دل

                                                              آتشی در سینه دارم جای دل   

من که با هر داغ پیدا ساختم

                                                           سوختم از داغ ناپیدای دل

همچو موجم یک نفس آرام نیست

                                                              بس که طوفان زا بود دریای دل

ما ز رسوایی بلند آوازه ایم

                                                              نامور شد هر که شد رسوای دل

دل اگر از من گریزد وای من

                                                              غم اگر از دل گریزد وای دل

گنج منعم خرمن سیم زر است

                                                              گنج عاشق گوهر یکتای دل

در میان اشک نومیدی رهی

                                                             خندم از امیدواری های دل

---